ولی آیا براستی کردستان ایران در شرایط کنونی نیاز به مبارزه اجتماعی دارد؟
بی شک این سؤالی است که در ذهن اکثریت کسانی که از  فعالیت جامعه صلح و تو سعه کردستان آگاه شده اند بوجود آمده است وجواب آنرا میتوان با نگاهی گذرا به ایران و کردستان به خوبی دریافت..در ایران بعد از انقلاب سال 57 وبه قدرت رسیدن جمهوری اسلامی شرایط حاکم بر جامعه به صورت بسیار واضح و آشکاردشوارتر و سنتی تر شده است.و سردمداران حاکم از همه لحاظ سعی برآن داشته اند که ازقدرت مردم کاسته و به قدرت خود بیفزایند.اعتیاد.بیکاری.طلاق و خودکشی و نبود شرایط مطلوب جهت آموزش کودکان.نبود قدرت انتخاب.ومرد سالاری.همه هنجارهایی هستند که جامعه ایران با آن روبروست.ولی در کردستان شرایط بسیار دشوارتر بوده و هست.در کردستان ایراناز سالیان بسیار دور تا کنون مبارزه سیاسی جهت بدست اوردن حقوق پایمال شده این ملت ادامه داشته واین مبارزه تنها در زمانحکومت جمهوری اسلامی نبوده بلکه از زمان حکومت صفویان تا کنون ادامه داشته است.و شرایط سخت و طاقت فرسای این مبارزه باعث

آن شده است که از سوی احزاب و گروه ها کمتر بهائی به مبارزه اجتماعی  داده شود.در صورتی که مبارزه اجتماعی و مبارزه با هنجارهای

جامعه و آ گاهی مردم از حقوق پایه خود. همه عواملی هستند که باعث شکوفایی آن جامعه میشوند.به گونه ای که اگر مبارزه سیاسی یک مات

به ثمر برسد ولی ان ملت از حقوق پایه و اجتماعی خود ناآگاه باشد شرایط گام برداشتن به سوی موفقیت در ان جامعه بسیار دشوار می

گردد.با نگاهی به جوامع پیشرفته و دموکرات شاهد ان میشویم که مبارزه اجتماعی در آن جوامع همچنان بردوام بوده و هست.وگروه ها و

انجمنهای فعال اجتماعی همواره از سوی طیفها و احزاب سیاسی ان جوامع پشتیبانی میشوند.

شرایط کنونی که امروز بر جامعه کردستان حاکم میباشد بسیار دردناک و خطرناک میباشد.ملت کرد با وجود انکه از محدود ماتهای غنی از

لحاظ فرهنگ بوده وهست از طرف حکومت همیشه سعی بر ان بوده که این ملت از لحاظ پیشرفت فرهنگ باز ایستاده و رو به عقب برگردد.و

شرایط جامعه را به گونه ای مهیا کردهاند که مردم بصورت اتوماتیک به سنتگرایی روی آورده و مدرنیزه شدن را در جامعه از بین

بردهاند.اعتیاد در کردستان تبدیل به مرزی گشته که کمتر خانوادهای از آن بی بهره  می باشد.و عوامل آن را میتوان در بی کاری ونبود

مبارزه با ریشه کن شدن انرا نامید.طلاق و متلاشی شدن خانواده ها و بیکاری و فقر و مجبوری کودکان به کار و ادامه ندادن تحصیل جهت

امرار معاش خانواده ها  افق روشن امید  در جامعه ما را روز به روز روز به تیرگی میگرایانند.شرایطی که مردسالاری در جامعه بوجود

اورده موجب آن شده است که روزانه به علت نبود شرایط و قدرت اعتراض زنان.در گوشه و کنار کردستان یک یا چند زن دست به خودکشی

زده تا هم از زیر بار زندگی طاقت فرسای جامعه خلاص گشته و هم فریاد اعتراض خود را نثبت به شرایط حاکم به جنث مخالف و

سردمداران و حاکمان جامعه با گرفتن جان خود برسانند.البته این دلایل تنهاعللی نیستند که احتیاج جامعه ما به مبارزه مدنی را رئشن

میسازند.بلکه به علت رو به افزایش بودن دلایل تک تک ما رو. زانه با آنها آشنا بوده و هستیم.بس بخوبی اشکار و رواست که شرایط موجود

سنگینی بار این مبارزه را بر روی شانه های تک تک ما قرار داده است و وظیفه ایست که تمام افراد جامعه و گروههای سیاسی و احزاب نثبت

به امکانات خود باید از ان پشتیبانی کرده و به ان رنگ و بویی ببخشند.
جامعه صلح و توسعه کردستان با درک شرایط موجود و حاکم بر کردستان یکسال قبل اعلام موجودیت نمود.و از ان زمان تا کنون  با تمام نیرو

به مبارزه با شرایط دهشتناک و هنجارهای موجود در جامعه کردستان بر خاسته و بی شک در این راه از هیچ کوششی دریغ نخواهد کرد.این

جانب به نوبه خود اولین سالرئز تأسیس آنرا به مات کرد اعضاء و همه  تشنگان برابری و عدالت در کردستان تبریک  عرض می نمایم.